Główną ideą metody leczenia poprzez neuromobilizacje jest diagnostyka układu nerwowego, także wegetatywnego, w aspekcie wykrywania patologicznych napięć w i wokół struktur nerwowych i próba ich zlikwidowania poprzez bezpośrednie oddziaływania na nerw.

Aby tkanki mogły dostosować się do zachodzących zmian, muszą posiadać określoną elastyczność, możliwość przenoszenia napięć i rozkładania działających na nie sił. Każde przemieszczenie w przestrzeni: kończyn, tułowia, zmiana czynności narządu, pociąga za sobą zmiany długości, objętości i naprężenia nie tylko mięśni, ścięgien, więzadeł, powięzi ale również położonych, poza osiami ruchu w stawie, nerwów i naczyń krwionośnych (np. pracujące mięśnie zwiększają swoją objętość - w wyniku procesów metabolicznych wzrasta ilość płynów w przestrzeni międzykomórkowej). Wszystkie zmiany, zachodzące w naszym organizmie, zmuszają nerwy do akceptacji nowych warunków.

Neuromobilizacje polegają na napinaniu lub uruchamianiu nerwów przez odpowiednie kombinacje ustawień
i trakcji, przeprowadzane podobnie jak w testach napięciowych. Neuromobilizacje są rodzajem terapii manualnej,
w której na układ nerwowy działa się bezpośrednio, "przez pociąganie nerwu", w celu usprawnienia jego elastyczności i ruchomości. Postępowanie takie ma na celu normalizację zakłóconej pobudliwości i intensywności procesów nerwowych, a przez to pełniejsze przekazywanie informacji w organizmie i usprawnienie procesów naprawczych, gojących. Często pozwala ono na, nieomal natychmiastową, poprawę funkcji i zlikwidowanie bolesności oraz na szybszą regenerację podrażnionych tkanek w tych sytuacjach, w których u podłoża patologii występuje zaburzenie czynności. W konsekwencji neuromobilizacje to: leczenie w ostrych stanach zapalnych, ograniczenie patologicznych napięć tkanek kurczliwych, zmniejszenie bólu, normalizacja priopriocepcji a w końcu równowaga psychofizyczna.

Koncepcja terapii poprzez neuromobilizacje jest zupełnie nowym spojrzeniem na leczenie schorzeń, wymagającym przełamania dotychczas stosowanych schematów myślowych. Stanowi logiczne wytłumaczenie dla wielu mechanizmów i objawów patologicznych. Wzbogaca rozumienie niektórych, już stosowanych, skutecznych sposobów terapii, których istota działania często nie była dostatecznie wyjaśniona.